Każdy workflow w n8n zaczyna się od triggera. Od niego zależy, kiedy i w jaki sposób automatyzacja ruszy, więc warto zrozumieć różnice, zanim cokolwiek zbudujesz.
- Manual Trigger: uruchamiasz ręcznie przyciskiem w edytorze. Idealny do budowania i testowania.
- Schedule Trigger: start o określonej porze. Prosty interwał (co 15 minut, co godzinę, w każdy poniedziałek o 8:00) albo wyrażenie Cron dla bardziej złożonych harmonogramów.
- Webhook: n8n wystawia adres URL, a zewnętrzny system wysyła tam dane w momencie zdarzenia (formularz, płatność, zgłoszenie w systemie). Reakcja jest natychmiastowa, bez czekania na kolejny cykl.
- Triggery aplikacji (Gmail, Slack, Google Sheets, Stripe i inne): gotowe nody, które nasłuchują zdarzeń w konkretnej usłudze. Działają na dwa sposoby. Część opiera się na webhookach (reakcja od razu), a część na pollingu, czyli n8n co jakiś czas pyta usługę, czy pojawiło się coś nowego. Przy pollingu zawsze będzie opóźnienie równe interwałowi sprawdzania.
- Są też triggery specjalne: Form Trigger (gotowy formularz), Chat Trigger (okno czatu dla agentów AI), Error Trigger (reakcja na awarię innego workflow) i Execute Workflow Trigger (wywołanie z innego workflow). Jeden workflow może mieć kilka triggerów.
Zasada wyboru: zadaj sobie pytanie, czy zdarzenie samo do Ciebie przychodzi, czy musisz sprawdzać, że nastąpiło. Pierwszy przypadek to webhook, drugi to Schedule albo polling.